بي تو

                                         غريب غربتم

                                                                           آماده شكستنم.

وقت ِ بیداری ِ مهتاب، عاشقانه یاد ِ من باش!

یاد ِ من باش ، همین برایم کافیست!

------------------------------------------

عشق، خود را ندیدن است و او را دیدن!

دوست داشتن، خود را به خطر افکندن است و عشق، چشم پوشیدن از خود.

...و من فكر مي كنم
و به ياد مي آورم
روزي را كه گفت " من هستم،تو هم باش"
نگاهي مي كنم
من هستم
اما او............
                                       یا حق...

چقدر نزدیکی  ! و چه طولانیست این فاصله........

..

یا حق..

من بيست و هفت سال خودم را دويده ام

تازه به نقطه ي نرسيدن رسيده ام

مي ترسم از خودم كه شبيهم به هيچكس

از ترس توي آينه آدم نديده ام

حتي حواس پرتي من مضحك است كه

ديروز كفش لنگه به لنگه خريده ام

من كه خودم نخواستم عاشق شوم فقط

حالي نمي شود به دل ور پريده ام

اين لقمه هم براي مگس ها نخواستم

يك عنكبوت مرده ي در خود تنيده ام

اين دردهاي مسخره تقدير من نبود

من بيشتر از آنچه كه بايد كشيده ام

بابا ولم كنيد! سرم درد مي كند

حتي هواي دور و برم درد مي كند

زير فشار طعنه و گوشه كنايه و

زخم زبانتان كمرم درد مي كند

از اينكه گفته ايد تو شاعر نمي شوي

مضمون شعرهاي ترم درد ميكند

نامه رسان عشق شما بوده ام،اگر

تا استخوان بال و پرم درد مي كند

پس هيچ جا نمي روم آخر نمي شود

پا هاي مانده از سفرم درد مي كند

ديگر قسم نمي خورم از بسكه خورده ام

روح شكسته ي پدرم درد مي كند

طبل چرنديات نكوبيد ،بس كنيد!

سلول هاي مغز سرم درد مي كند

هوای دلم بارانیست....چه میشود مرا؟!

یا حق...

                                                          خدا حافظ !

یا حق..

از ضربه های ثانیه شمار ساعت متنفرم...

هر ضربه اش میگه:

یه لحظه دیگه در انتظار تو گذشت...

یه لحظه بدون تو گذشت....

می گه یه لحظه کمتر دارم واسه با تو بودن...

..............فقط خسته ام..................همین...............

یا حق...

نترس از هجوم حضورم

چیزی با من نیست

تاریک تاریکم .......!

داشتم می گفتم : آخه تو که بری...

 انگشته اشارشو گذاشت رو لبامو گفت : هیس... ، چیزی نگو.

من جایی نمیرم ، همیشه کنارتم کافیه چشماتو ببندی تا منو ببینی...

یادم رفت ازش بپرسم آدمهای کور چه جوری گریه می کنند؟!!!

......................................................................................................................

مترسك روبه كلاغ كرد و گفت هر چقدر دلت مي خواد به من نوك بزن اما

هيچ وقت منو تنها نذار .....

 خيلي دلم گرفته خيلي ....

یا حق...

ديشب بود !

جايی ميان شک و يقين !

نياز به تازه شدن بيداری ام را می آزرد و خوابهايم آشفته تر از قبل ؛ ميل به

 رويای لبخند تو داشت ...

انگار ساليان سال ؛ حال در خود مانده ی ايمانم تحويل نشده بود .....

بايد پنجره را به سمت نگاهت می گشودم .

می خواستم حضورت را نفس بکشم و در صداقت چشمانت شناور شوم !

گذاشتم برايم عشق را تلاوت کنی تا با تفسير لحن صميمی ات تپشهای

 قلبم انعکاس نام تو باشد .....

و تو عجب صدايی داشتی .........

ـــ يک دشت مخمل سبز که بر قامت کوهی استوار می درخشيد ـــ

مخصوصاْ وقتی در نخستين سپيده ی ديدار ؛ اذان عاشقی سر دادی !!!

حالا من بايد بروم ....که تا هزاران رکعت شکر به جا آورم!!!

باید بروم!

یا حق..

از نماز چشم های تو می آيم ....آن جا که تکبير گلدسته های لبانت دست هايم را وضو دار

چشمانت می کند و از باده نگاهت مست می شوم و می رقصم و می چرخم .مست مست

 مست  ...و سجده سجده اشک می شوم و به پای حی علی الصلاة تو می افتم